Wat er in ging:
- Olijfolie
- Kokosboter
- Tallow
- Castor olie
- Lavendel maceraat
- Loogkristallen
- Water
- Kleur: Braziliaanse roze klei
- Geur: Rozen, lavendel, patchoeli
Wat er goed ging en wat minder goed 😉
Ik vond deze zeep een beetje tegenvallen. Niet vanwege zijn ingrediënten, maar vanwege het design. De ingrediënten maken hem juist heel mooi, omdat het over het algemeen wat vettere ingrediënten zijn, wat de zeep heerlijk zacht maakt, maar ook heel hydraterend voor de huid en dus geschikter voor de winter. Daarnaast maakt het lavendel maceraat, dat ook een jaar getrokken is, dit ook nog een extra luxe zeep vanwege zijn kalmerende en harmoniserende werking op het zenuwstelsel en werkt lavendel schimmelwerend, pijnstillend en ontspannend. Al met al een super luxe zeep.
Maar; ik maakte een fout. Ik dacht het mooi te maken met een streepje klei in het midden. Ik had me echter vergist in hoe je dat doet en het niet goed onderzocht, dus ik strooide met een zeefje wat klei tussen de lagen in. Achteraf bleek dat ik beter de klei even had moeten aanlengen met water of met olie, zodat je een wat kleverige substantie krijgt in het midden en het een beetje werkt als een soort lijm laag.
Wat er nu gebeurde was dat de klei op het streepje juist afbrak. Super zonde van die mooie zeep! Maar ja, foutjes maken, horen er helaas bij. De zeep die ik in een mal had gegoten zonder klei was wel goed gelukt en is heel mooi geworden. Gelukkig maar.
Wat ik nu met deze batch ga doen weet ik nog niet? Misschien weggeven als zijnde “kneusje”. Of ze toch opzettelijk afbreken en gewoon in de wc leggen als handzeepje. Maar dat vind ik eigenlijk zonde van de mooie eigenschappen van deze zeep.
Dus: de ervaring zal het weten. Misschien gebruik ik ze wel gewoon alleen voor mezelf. Dat ie er wat lelijker uitziet en uit elkaar valt vind ik persoonlijk niet erg. Maar voor weggeven of verkoop; nee, dat kan ik niet maken denk ik.
Liefs!
